Albańskie nazwy to loteria, drogowskazy pojawiają się rzadziej niż jednorożce, a pinezki w Google Maps często prowadzą w pole.
Dajemy Ci dokładne koordynaty, mapy, wskazówki i tipy. Samochodem, autobusem, czy z buta – trafisz zawsze.

• Podziemne miasto na 15 000 osób, o którym nie mówi się w turystycznych folderach.
• Gorące źródła (nie, nie te w Langaricy), które znają tylko miejscowi.
• Kościoły jaskiniowe – najpierw dopływasz łodzią, potem wspinasz się po drabinach. Epicko!
• Pola soli – idealne na ujęcia z drona, a nie ma tam tłumu influencerów.

  Zaintrygowałam?

W Albanii zgubiliśmy się więcej razy, niż jesteśmy w stanie zliczyć. Czasem musieliśmy wypuszczać drona, żeby znaleźć drogę i wyciągnąć się z tarapatów. Każdy opisany szlak ma dokładne koordynaty, wskazówki i mapę trasy, abyś Ty nie musiał przedzierać się przez chaszcze z maczetą.

Mój mąż potrzebuje dokładnie 15 minut na plaży, by zacząć obumierać z nudów. Dlatego przetestowaliśmy wszystkie – od dzikich zatoczek po miejsca, gdzie kelner przyniesie Ci drinka pod nos. Z barem, z bunkrem, z leżakiem, z zagubioną kozą. Wybór należy do Ciebie.

Czasem trafialiśmy na offroad przypadkiem, czasem z premedytacją. Wiemy, gdzie nie skręcać, jeśli nie masz ochoty na przygodę, i gdzie jechać, jeśli masz ochotę na jazdę życia.

Możesz zasypiać przy szumie fal i budzić się na piasku niczym Leonardo DiCaprio w „Niebiańskiej plaży” – tylko bez dramatu i z pełnym brzuchem.
W przewodniku podpowiadamy, gdzie rozbić się z najpiękniejszym widokiem i jak ogarnąć dzikie noclegi tak, żeby nie zamieniły się w dziką katastrofę.

Skoro nawet Sosnowiec z drona wygląda ładnie, to Albania tym bardziej. Ale są miejsca, gdzie szczególnie warto rozłożyć skrzydła i miejsca, gdzie możesz skończyć z problemami. W przewodniku znajdziesz je wszystkie.

Nie mamy litości. Jeśli coś było słabe – piszemy, że było słabe niczym herbata parzona trzeci raz z tej samej tytki.

Nie wiemy, jak kończy się „Nad Niemnem” – ale wiemy, jak napisać przewodnik, który nie robi z mózgu puree. Bez zadęcia, z humorem (czasem suchym jak piach w Ksamilu) i mnóstwem konkretów. Możesz czytać go z kawą, winem albo aperolem – pasuje do każdego trunku.